امام حسن عسگری(ع)

از جلوات حیدری،ز جلوه پیمبری

بهر سماوات و زمین،به آسمان سروری

بر همه اهل سما دمیده مهر دلبری

کرده تجلی از خدا نور امام عسگری

کسی که در عالم عشق قبله زیبای من است

 

فرشتگان و جمع حور ،همسفران خط نور

در پی یک مسیر او که از کجا کرده عبور

کسی که با آمدنش جهان شده غرق سرور

به یمن مقدمش شده پلیدی و بدی چه دور

کسی که چون مرهم عشق بر دل شیدای من است

 

وجه خدای ازلی سر خفی نور جلی

تجلی حضرت حق که شد چو آیه منجلی

او که بود بر همگان امیر و وال الولی

امام و دومین حسن ز بیت زهرا و علی

کسی که وقت غم عشق روح مسیحای من است

 

عشق توئی صفا توئی دلبر مصطفی توئی

مهر توئی وفا توئی امام انبیا توئی

بیت توئی حرم توئی مروه توئی منا توئی

آیت عظمای خدا بر همه ماسوا توئی

که آیه محکم عشق سرور والای من است

میلاد حضرت زینب (س)

مدينه باز مدينه در خود آرايي است**مدينه چه زيبا و تماشايي است

غرق سرورند همه قدسيان**مست نشاطند سماواتيان

خنده شادي همه جا بر لب است**سرودشان نام خوش زينب است

دميده نوگلي به گلزار عشق**گلي كه شد قافله سالار عشق

گلي كه رنگ و بوي كوثر از اوست**گلي كه عالمي معطر از اوست

گلشن دين يافت طراوت از او**عشق از او هست و محبت از او

گل علي چو لعل لب باز كرد**به جاي خنده گريه آغاز كرد

گريه او گريه مهر و وفاست**نهفته در گريه او رازهاست

بروي دست مادرش گريه كرد**به سينه برادرش گريه كرد

گرفت چون حسين او را به بر**در بر ديدگان مام و پدر

گره از اين مسئله چون باز شد**عشق حسين و زينب آغاز شد

ولادت حضرت زینب کبری(س)

امشب ز اوج آسمان باران اختر می‌چکد**از انتهای کهکشان مینای کوثر می‌چکد

از دست ساقی تا سحر جرعه ز ساغر می‌چکد**بر دل رسیده کیمیا از دیده ها زر می چکد

امشب شب مولودی دردانه زهرا بود(2)

-----------------------------------------------

بر مقدم او از سما اختر نشانی می شود**ساغر به رقص آید کنون می جاودانی می شود

رنگین کمان در سجده اش قامت کمانی می شود**با یک اشاره از ازل دل آسمانی می شود

عشق از پی تفسیر او سرگشته معنا بود

امشب شب مولودی دردانه زهرا بود

----------------------------------------------

از نور روی او قمر رو سوی انجم میکند**خود را به پشت ابر ها خورشید هم گم میکند

چون غنچه ای لب وا کند طاها تبسم میکند**زهرا به اشک شوق خود در دل ترنّم میکند

او زیور هفت آسمان و زینت بابا بود

امشب شب مولودی دردانه زهرا بود

-------------------------------------------------

شد از هم اکنون صبر عالم واله و شیدای او**شمس و قمر پروانه ای بر چهره مهتاب او

او بی قرار و در کنارش جد و مام و باب او**تا آنکه آغوش حسینش میشود محراب او

در عشق او پیغمبر فرهنگ عاشورا بود

امشب شب مولودی دردانه زهرا بود

حضرت زینب (س)

هر جا سخن آید ز عشق حرف از پیام زینب است**پر می کشد سوی دمشق قلبی که رام زینب است
مستان عالم در پی‌اش دلدادگان مست مست‌اش**از جرعه پی در پی‌اشدلها به کام زینب است
مجنون کجا لیلا کجا زینب گل زهرا کجا**پر می زند دلها کجا آنجا که دام زینب است
دلدادگی دلداده اش آزادگی آزاده اش**میخانه مست باده اش مستی ز جام زینب است
شد قبله جان کوی اوصد همچو قبله سوی او**عالم به یک یا هوی او در زیر گام زینب است
او که بود نور دو عین محتاج مهرش عالمین**هر کس بود مست حسین عبد مدام زینب است
گر در جهان باشد به پا یاد غم کرببلا **شیعه اگر مانده به جا از ذکر نام زینب است
سجاده اش محراب خون از روز اول تا کنون**بر دل دهد درس جنون اینسان مرام زینب است
هر کس عبادت می کند یاد از ولایت می کند**دل گر زیارت می کند مست سلام زینب است
هر لحظه بوده با حسین یارش نبود الا حسین**ذکر قشنگ یا حسین حسن ختام زینب است